ΤΟ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ
ΤΟ ΦΥΤΩΡΙΟ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ
Ελληνικές Ποικιλίες


Χαλκιδικής

Οι καρποί έχουν σχήμα ωοειδές, υποστρόγγυλο και καταλήγουν σε μια χαρακτηριστική θηλή. Είναι εξαιρετικά λείοι και κατά τη διάρκεια της ωρίμανσής τους έχουν χρώμα στιλπνό πράσινο με μικροσκοπικές λευκές κηλίδες. Όταν ωριμάσουν αποκτούν χρώμα ερυθρό και λίγο μελανό. Από τους χαμηλούς ελαιώνες της Χαλκιδικής, οι πρώτης ποιότητας μεγάλες ελιές συλλέγονται από τα ψηλά κλαδιά των δέντρων, και οι δεύτερης ποιότητας, που συνήθως είναι μικρότερες, από τις «ποδιές», δηλαδή τα χαμηλά κλαδιά του δέντρου. Τα ελαιόδεντρα τα οποία δεν έχουν πάνω τους πολλούς καρπούς δίνουν συνήθως και τις μεγαλύτερες σε μέγεθος βρώσιμες ελιές.

Οι πράσινες ελιές Χαλκιδικής αφού συγκεντρωθούν σε καλάθια πλένονται και αμέσως μετά ακολουθεί η διαδικασία για να μεταβληθούν σε «αγγουράκι». «Αγγουράκι» οι κάτοικοι της περιοχής ονομάζουν τις πράσινες ελιές που η επεξεργασία τους αλλά και η γεύση τους θυμίζει εκείνη των λαχανικών τουρσί.

 

Είναι η τρίτη πιο σημαντική ποικιλία της ελληνικής παραγωγής επιτραπέζιων ελιών, υπολογίζεται περίπου σε 10-20% της συνολικής παραγωγής. Καλλιεργείται κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα. Οι καρποί της κυμαίνονται απο 120-140ελιές/κιλό. Ο πυρήνας είναι ελαφρά καμπυλωτός και η σάρκα του έχει ωραία υφή.

 

Θρουμπολιά ή Θασίτικη (Θάσου)


Αυτή η ποικιλία ευδοκιμεί κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα και στα νησία του Αιγαίου. Προσεφέρεται τόσο για την παραγωγή λαδιού όσο και για την παραγωγή επιτραπέζιων ελιών με καρπό μετρίου έως μικρού μεγέθους, κυλινδροκωνικό, καμπυλωτό, εμφανίζοντας μια μικρή θηλή. Όταν οι καρποί ωριμάσουν αποκτούν ένα  βαθύ βιολετί-μαύρο χρώμα και χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία ενός ειδικού τύπου «του φυσικού μαύρου τύπου Θρούμπα». Αυτές οι ελιές τοποθετούνται αμέσως κατά στρώματα με αλάτι, ώστε να αυξηθούν τα ειδικά οργανολεπτικά χαρακτηριστικά από την υψηλή  περιεκτικότητα λαδιού.

 

ΤΟ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ | ΤΟ ΦΥΤΩΡΙΟ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ